Σχετικά

Εναλλακτική κίνηση για την Τήνο, εκτεθειμένη σε μέρος που το προσβάλλει ο άνεμος και ορατή από όλους

Παρασκευή, 22 Σεπτεμβρίου 2017

Συναυλία για την ενίσχυση της "κοινωνικής κουζίνας"



Συναυλία ενίσχυσης της «κοινωνικής κουζίνας»  διεξάγεται σήμερα Παρασκευή το βράδυ, μετά τις 20.30 στο γυμνάσιο της Τήνου.

22 Σεπτεμβρίου, ανήμερα της φθινοπωρινής ισημερίας, τυχαία αλλά συμβολικά, στην εποχή που η κοινωνική ανισότητα παύει να είναι κεκτημένος στόχος του διαφωτισμού και η κοινωνική ισότητα αμφισβητείται ανοικτά, χωρίς αιδώ από την ΜΙΚΡΟαστική, πλέον, δημοκρατία.

Η «κοινωνική κουζίνα» στην Τήνο, ξεκίνησε σχεδόν τυχαία από την κυρία Κατερίνα, όπως λέει η ίδια, μαγείρισσα και ψυχή της κουζίνας.

Η κυρία Κατερίνα, πριν από 4-5 χρόνια, καταμεσής της κρίσης, αφουγκράστηκε μόνη μια μικρή ανάγκη και ξεκίνησε να μαγειρεύει λίγες μερίδες στην αρχή,  χωρίς καμιά θεσμική βοήθεια από την δήμο και την αναιμική κοινωνική του υπηρεσία, με την βοήθεια στην αρχή μιας μικρής ομάδας συμπολιτών, που συνεχώς αυξάνονταν κατάφερε να μαγειρεύει, σήμερα, για πάνω από τριάντα συνανθρώπους μας.

Για την ενίσχυση αυτής της αξιόλογης προσπάθειας γίνεται η συναυλία.

Όλοι οι συντελεστές της, από τους μουσικούς και τις  χορωδίες μέχρι τον ήχο, τα φώτα και τον συντονισμό προσφέρουν άμισθη εργασία.

Ο κόσμος της εργασίας αντιλαμβάνεται ολοένα και περισσότερο ότι η εργασία δεν έχει αποκλειστικά κίνητρο την αντιμισθία, αλλά γίνεται μέσο κοινωνικών αλλαγών, πάλης για την ισότητα και την αλληλεγγύη, έστω και δειλά, έστω και χωρίς θεωρητικές ή βαθιές αναζητήσεις.

Ελεύθερη αντιτίμου θα είναι και η είσοδος. Μόνη υποχρέωση η συγκέντρωση τροφίμων και υλικών για την κουζίνα. «Από το σπίτι , από τον κήπο σας, από όπου εσείς μπορείτε και θέλετε» όπως  λέει και το μότο των διοργανωτών. 

Μερικές φορές μαγειρεύουμε φαγητό, όπως η κυρία Κατερίνα, μαγειρεύουμε εκδηλώσεις, μαγειρεύουμε το φωτισμό ή την μουσική. Οι συνθήκες είναι έτοιμες να μαγειρέψουμε όχι μόνο δομές αλληλεγγύης αλλά δομές ανατροπής των πολιτικών που γεννούν ανισότητες, που γεννούν ανάγκες για αλληλεγγύη. Να μαγειρέψουμε έναν άλλο κόσμο!


Κυριακή, 17 Σεπτεμβρίου 2017

Τι είπε ο άνθρωπος! (ΒΙΝΤΕΟ) – του Νίκου Μπογιόπουλου

Διαβάστε και ακούστε την ανατριχιαστική του δήλωση στη ΔΕΘ



ΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣΝΙΚΟΣ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΣ στον imerodromos


«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες, κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση, όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα».
Ποτέ ίσως άλλοτε στην ιστορία αυτού του τόπου σε μια φράση δεν έχουν ειπωθεί τόσα πολλά. 
Για την ακρίβεια δεν είχε προσφερθεί στο φιλοθεάμον κοινό τέτοιο ξεβράκωμα από τον γυμνό βασιλιά του νεοφιλελευθερισμού. 
Τι μας είπε ο «μετριοπαθής», ο «ήπιος», ο «κεντροδεξιός» κύριος Μητσοτάκης;
Ότι η κοινωνική ισότητα καταστρατηγεί τη δημοκρατία και ότι κινείται στον αντίποδα της ανθρώπινης φύσης! 
Ότι η «ανισότητα» (προσέξτε: η ανισότητα» και όχι η «διαφορετικότητα») αποτελεί στοιχείο του ανθρώπινου DNA και άρα είναι ο αρμός πάνω στον οποίο πρέπει να οικοδομούνται οι ανθρώπινες κοινωνίες! 
Ο κ. Μητσοτάκης, ακολουθώντας τον «ευθύ» δρόμο του νεοσυντηρητισμού και όχι την σοσιαλδημοκρατική τεθλασμένη του κ.Τσίπρα (ιδού η… διαφορά τους) ήταν αποκαλυπτικός:
Δια των χειλέων του η κοινωνική ανισότητα έφτασε να συνιστά ξετσίπωτα πολιτικό πρόταγμα και να ξεστομίζεται επίσημα ως προεκλογικού τύπου διακηρυκτικός λόγος!
Τύφλα να έχει ο  κοινωνικός δαρβινισμός! Τύφλα να έχει ο Μάλθους! 
Ο κύριος Μητσοτάκης, ο οποίος αγορεύει περί το μέλλον, ο οποίος ομιλεί εν έτει 2017 για να μας πουλήσει τα οράματα του για το πώς θα είναι η Ελλάδα το 2030, μας το ξεκαθάρισε (εν τη πολιτική αφελεία του;): Θέλει μια χώρα, μια κοινωνία κι έναν λαό που θα ζούνε… 250 χρόνια πίσω.
Πίσω κι από εκείνο το «Ελευθερία – ΙΣΟΤΗΤΑ – αδελφοσύνη» της Γαλλικής Επανάστασης! 
Τόσο «μαύρο» είναι το μέλλον που μας τάζουν. Φτιαγμένο με τα ίδια πάντα καπιταλιστικά υλικά, με τις ίδιες θεωρίες περί «άξιου και ικανού», με την ίδια κατασταλτική ιδεοληψία που αντανακλά και θέλει να αναπαραγάγει σε επίπεδο συνείδησης την επιβολή του «δίκιου του ισχυρού».
Και που όταν ανοίγουν οι υπόνομοι του συστήματος, εμφανίζονται κάποιοι και τα χρησιμοποιούν όλα αυτά για να οδηγήσουν την ανθρωπότητα στους νόμους της Νυρεμβέργης.
Γρηγορείτε!


Τετάρτη, 23 Αυγούστου 2017

Δράση πολιτών Τήνου: 5ο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ

Τον σάπιο κόσμο θα δεις, θα τον αλλάξουμε 
εμείς! 



Σάββατο 26 Αυγούστου 2017 - Ανοικτή Συναυλία
Αντίποινα - Social Waste
Chew Gravel
Dead Flag Blues
και πολλοί ακόμη μουσικοί

Έναρξη: 21.00 - Πλατεία Παλλάδας - Χώρα Τήνου


Κυριακή 27 Αυγούστου 2017 - Προβολή ταινίας

Έναρξη 21.00 - Γυμνάσιο Τήνου

5ο Αντιφασιστικό Φεστιβάλ - Παλλάδα Χώρα Τήνου - Αύγουστος 2017


Όταν το καλοκαίρι του '13 ξεκίνησε η προσπάθειά μας αυτή δεν είμαστε καθόλου σίγουροι για την έκβασή της. Με ίδια μέσα και με την βοήθεια φίλων μόνο, χωρίς χορηγούς, χωρίς χρηματοδοτήσεις, βουτήξαμε, και προσπαθήσαμε να αναταράξουμε τα καλοκαιρινά νερά της Τήνου με ένα φεστιβάλ αντιρατσιστικό και κατεξοχήν πολιτικό. Στην εξουσία τότε μια δεξιά κυβέρνηση με έναν ακροδεξιό πρωθυπουργό και οι ναζί να κερδίζουν έδαφος στην βουλή και στην κοινωνία.

Τον Σεπτέμβρη εκείνον, η δολοφονία του Παύλου Φύσσα από τα φίδια της χρυσής αυγής μας κάνει να καταλάβουμε βαθιά τι τέρας προσπαθούμε να πολεμήσουμε και πόσο σημαντικός είναι ο αντιφασιστικός αγώνας σε κάθε γωνιά της χώρας. Το καλοκαίρι του '14 φωνάξαμε πως ο φασισμός “φαλτσάρει”, πως ο φασισμός σκοτώνει και πως δεν εξυπηρετεί καμιά πατρίδα και καμία φυλή, παρά μόνο το κεφάλαιο.

Την επόμενη χρονιά κάτι φαινόταν ότι είχε αλλάξει, όχι στην κυβέρνηση αλλά στην κοινωνία. Το φεστιβάλ μας συνέπεσε με το δημοψήφισμα και το ΟΧΙ του λαού ανακοινώθηκε από τα μικρόφωνά μας σε μια πλατεία που πανηγύριζε. Κι όμως ο κόσμος λούφαξε και πάλι, μαζεύτηκε, φοβήθηκε. Ως το καλοκαίρι του '16 η κατρακύλα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σε φασιστικές μεθόδους ήταν ήδη παραπάνω από ορατή. Στρατόπεδα συγκέντρωσης και φράχτες και χιλιάδες νεκροί στο αιγαίο. Μαζί και η κατρακύλα της κοινωνίας, ισλαμοφοβία, μισαλλοδοξία ή απλά φόβος και μίσος. Εμείς φωνάξαμε και τότε πως στα κράτη των αφεντικών είμαστε όλοι μετανάστες.

Κι έτσι ήρθε το '17 να μας βρει και πάλι να πολεμάμε με το τέρας του φασισμού ψάχνοντας έναν τρόπο να αλλάξουμε τον σάπιο κόσμο μας. Αυτόν που δικάζει και καταδικάζει, προφυλακίζει και φυλακίζει αθώους την ίδια ώρα που αφήνει ελεύθερους ναζί δολοφόνους και ένοχους καταχραστές δημοσίου χρήματος. Αυτόν που απαλλάσσει από την φορολογία εφοπλιστές και μοναστήρια, την ίδια στιγμή που κλέβει από τους αρρώστους τα φάρμακά, από τους συνταξιούχους την σύνταξή κι από τους νέους την δουλειά τους. Αυτόν που προσκυνάει από χρυσούς σταυρούς μέχρι κάστανα και ιερές παντόφλες ενώ φτύνει, χλευάζει και σκοτώνει κυνηγημένους και βασανισμένους ανθρώπους.

Και ξέρουμε ότι θα τον αλλάξουμε, γιατί μέσα από αυτόν τον βούρκο ξεπηδάνε άνθρωποι που είναι έτοιμοι να πολεμήσουν, παιδιά που ξέρουν τι έχουμε απέναντί μας και μπαίνουν με φόρα στον αγώνα μας, σύντροφοι που έρχονται από κάθε γωνιά της χώρας χωρίς άλλο αντάλλαγμα παρά μόνο την συμμετοχή τους στην προσπάθειά μας. Έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και πολλούς αγώνες, όμως...

τον σάπιο κόσμο θα δεις θα τον αλλάξουμε εμείς.

drasi-politon-tinou.

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Γιατί η φωτιά στο Κοσσίνι πρέπει να καταγραφεί ως εμπρησμός

Στο περιθώριο του Καλοκαιρινού οργασμού στο νησί καίγεται το Κοσσίνι. Ή για να ακριβολογούμε, καίγονται τα σκουπίδια στον δεματοποιητή. Ενός εξοπλισμού που όλοι μπορούμε να απαντήσουμε στην ερώτηση «τι κάνει;» αλλά όχι και στην ερώτηση «γιατί το κάνει;». Το πρόβλημα πέρα από τις τεράστιες οικολογικές προεκτάσεις, που προς χάριν αυτών που αμολάμε κόκκινα φίδια με κέρατα και δυο ουρές στο νησί, θα μείνουν απλά θεωρητικές συζητήσεις χωρίς καμία μελέτη επιπτώσεων στην υγεία και την καθημερινότητα, είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ και αποτέλεσμα ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ επιλογών ή μη επιλογών... Αφορά σε όλους τους κατοίκους του νησιού. Τόσο αυτούς που μυρίζουν ή βλέπουν τον καπνό, όσο και αυτών που συνεχίζουν αμέριμνοι να πουλάνε κομποσκοίνια και δεν ξέρουν κατά που πέφτει το Κοσσίνι και είδαν τα σκουπίδια μόνο ως πρόβλημα για τον τουρισμό όταν απέργησαν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα…

 
Η υποβάθμιση μιας παρθένας περιοχής είναι πραγματικότητα, όχι με την φωτιά, πολύ νωρίτερα… Και πριν από αυτή μιας άλλης παρθένας περιοχής. Και σε όσους δεν έχουν καταλάβει ότι ξεμένουμε από χώρους ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων στο νησί, ενδείκνυται να κάνουν κανένα περίπατο να δουν ότι έχει γύρω-γύρω θάλασσα και να διαβάσουν στα μαθηματικά για το «πεπερασμένο» του χώρου…  

 
Σήμερα βιώνουμε ότι έπρεπε να έχουμε δει δεκαετίες πίσω: Κανένας ΧΑΔΑ δεν ήταν ποτέ λύση ακόμη και αν εμείς τους βαφτίσαμε στα προηγούμενα χρόνια ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ ή ότι άλλο με την βοήθεια μελετητών και της νομοθεσίας. Αν υπήρχε διάθεση για αυτοκριτική θα αποκαλούσα τους κρατούντες (χωρίς εξαιρέσεις και αστικές ευγένειες) «γαϊδούρια». Όμως εκείνο που φαίνεται ξεκάθαρα όλον αυτό τον καιρό, που το θέμα «(ΚΑΚΟ)διαχείρισης απορριμμάτων» επανέρχεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι ότι με κάποιο ευφάνταστο -εξαιρετικού ενδιαφέροντος για την επιστήμη της ψυχολογίας- μηχανισμό έχει δημιουργηθεί ένα συλλογικό ασυνείδητο αποποίησης κάθε ευθύνης από μεριάς τόσο των αιρετών όσο και εμάς των ψηφοφόρων. Ειδικά οι πρώτοι, αρνούμενοι συστηματικά να πάρουν επίπονες αποφάσεις για ψηφοθηρικούς και μόνο λόγους όλα αυτά τα χρόνια και παραπέμποντας το πρόβλημα στο διηνεκές παρακολουθούν τις φλόγες και το «διηνεκές που στριμώχτηκε στο παρόν»  στα δεματοποιημένα –είπαμε άγνωστο γιατί- σκουπίδια ως άλλοι Νέρωνες από τις οθόνες των υπολογιστών ή και ζωντανά, σκοτιζόμενοι μόνο για το βοριά που παρέσυρε στο πέλαγος τα «ροζ φλαμίνγο» τους.

 
Είναι οι ίδιοι που δίνουν λύση στο πρόβλημα κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια (εξαρτάται από την κυβέρνηση που νομοθετεί και αυτό…). Άλλη όμως λύση όταν πηγαίνουν στο Αγάπι, άλλη όταν κατεβαίνουν στη Χώρα. Η πραγματικότητα είναι πάντα ωμή: Οι δύο δήμοι με τους δημάρχους τους (όποιοι και αν ήταν αυτοί…), μα και ο ενιαίος δήμος απέτυχαν να περιορίσουν έστω το πρόβλημα και έμειναν να το κοιτούν να γιγαντώνεται. Σε αυτή τη βάση και μόνο θα έπρεπε να τιμούν τη νοημοσύνη μας με έστω μια παραίτηση «συγγνώμη». Μια «συγγνώμη» που δεν εξαργυρώνεται αλλά θα δημιουργεί προϋποθέσεις ως πρότυπο για την έννοια της ευθύνης και της πολιτικής ευθύνης στο μέλλον. Γιατί αν δεν είναι η «(κακο)διαχείριση των απορριμμάτων» αιτία ουσιαστική παραίτησης τότε ας μας προτείνει κάποιος ποια λεπτή «κόκκινη γραμμή» είναι; Τι θα τους ανάγκαζε σε ένα τέτοιο βήμα και αν τέλος πάντων ιδρώνει κάπως το αυτί τους…

 
Επιστημονικά η αυτανάφλεξη είναι απίθανη. Το πόρισμα θα το βγάλει η Πυροσβεστική υπηρεσία, αλλά δεν χρειάζονται στοιχεία για να κατηγορήσουμε τους εαυτούς μας πρώτα και τους κρατούντες, όλα αυτά τα χρόνια, στην συνέχεια ως κατ’ εξακολούθηση εμπρηστές…




ΥΓ: Σταχυολογώντας ένα σύντομο ιστορικό...
1998 -- ΧΑΔΑ στον Τσικνιά έγινε για να εξυπηρέτηση την κοινότητα Στενής αρχικά, στην συνέχεια για ένα σύνδεσμο κοινοτήτων και τέλος σε όλο το νησί με ανταποδοτικό όφελος προς την κοινότητα Στενής
 
2003/27/2 προεδρικό διάταγμα (ΦΕΚ 160Δ) όπου καθορίζονται οι ΖΟΕ (χωροταξικό κ. Ροδ. Ζήση).
 
Ανάδειξη σε Natura και σταματάει η χρήση
 
Στο ενδιάμεσο διάφορες ενέργειες πυροσβεστικού χαρακτήρα
 
2013 Επιλέγεται το Κοσσίνι για βραχυχρόνια λύση- όχι πάνω από 18 μήνες- όσο προβλεπόταν από την μελέτη ο δεματοποιητής
 
Χρόνιες καθυστερήσεις στην ανακύκλωση¨Τα προγράμματα ανακύκλωσης δεν έχουν εφαρμοστεί στο βαθμό που θα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια.
 

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Κοινό Τηνίων: Μεταβατική διαχείριση σκουπιδιών.

 Ούτε μεταβατική είναι ούτε λύση

Την Παρασκευή 21 Ιούλη 2017, στο Δημοτικό Συμβούλιο συζητήθηκε επειγόντως το θέμα της “μεταβατικής” διαχείρισης των σύμμεικτων απορριμμάτων της Τήνου. Η πρόταση της πλειοψηφίας ήταν να χρηματοδοτηθούμε με σχεδόν 2.000.000€ από κρατικά χρήματα προκειμένου να πληρώσουμε έναν ιδιώτη εργολάβο να αναλάβει την διαχείριση των απορριμμάτων για τρία χρόνια. Μιλάμε για παραπάνω από 600.000€ το χρόνο δηλαδή περισσότερα από 50.000€ το μήνα ή 1700€ κάθε μέρα.
Αυτά τα χρήματα θα πληρώσουμε σε κάποιον εργολάβο για να αγοράσει τα μηχανήματα που θα χρειαστεί (τα οποία θα παραμείνουν στην ιδιοκτησία του), να πάρει τις κατάλληλες αδειοδοτήσεις, και να ξεκινήσει να χωρίζει τα ανακυκλώσιμα και τα οργανικά απορρίμματα από τα σύμμεικτα που θα του πηγαίνουμε στο Κοσίνι καθώς εκεί θα εγκατασταθεί κι εκείνος. Τα ανακυκλώσιμα και τα οργανικά αυτά θα τα εκμεταλλεύεται ο ίδιος αποκομίζοντας ακόμη περισσότερα κέρδη.
Αυτά βέβαια τα σύμμεικτα απορρίμματα, έχουμε ψηφίσει εδώ και καιρό ότι δεν θα είναι σύμμεικτα! Έχουμε ψηφίσει σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων που προβλέπει πράσινα σημεία, κάδους ανακύκλωσης, διαλογή στην πηγή και εκμετάλλευση των ανακυκλώσιμων με τα κέρδη να πηγαίνουν στον Δήμο. Για την υλοποίηση αυτών φυσικά ήδη υπάρχει το αυτοκίνητο, οι κάδοι κλπ. όμως απλά… δεν τα υλοποιούμε.
Προτιμούμε να συνεχίζουμε να πηγαίνουμε τα σκουπίδια μας σύμμεικτα στον δεματοποιητή με αποτέλεσμα να χουμε δημιουργήσει ένα “χωριό” από δέματα, να μην χωράνε πια στον χώρο, να μην προλαβαίνει το μηχάνημα να δέσει όλα τα σκουπίδια, να αδειάζουμε χύμα σκουπίδια χωρίς καθόλου δέσιμο, να τα παίρνει ο αέρας και να τα σκορπάει στα γύρω χωράφια, να καταλήγουν στο ρέμα και τελικά στην θάλασσα.
Και ξαφνικά βρίσκουμε λύση σε αγαστή συνεργασία με το υπουργείο περιβάλλοντος και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε ανακύκλωση χρειαζόμαστε, ούτε πράσινα σημεία, ούτε κάδους ούτε τίποτα. Όλα τα αναλαμβάνει ο ιδιώτης και ως δια μαγείας θα μειώσει τον όγκο των δεμάτων στο 30%! Πως; Θα ανοίξει τα παλιά δέματα και θα βγάλει μέσα από τα σκουπίδια που εδώ και 4 χρόνια έχουν γίνει μια ενιαία μάζα καθώς είναι εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες χειμώνα καλοκαίρι, όλα τα ανακυκλώσιμα ή μάλλον όχι όλα, όλα εκτός του χαρτιού. Τα ανακυκλώσιμα που όταν τα πηγαίνουμε στους κάδους ανακύκλωσης ή στην Κοιν.Σ.Επ. πρέπει να είναι πεντακάθαρα αλλιώς δημιουργούνται προβλήματα, τώρα θα τα βρουν και θα τα βγάλουν από ένα μείγμα σύμμεικτων που έχει μείνει έξω για χρόνια.
Η “μεταβατική” αυτή λύση εκτός ότι θα κοστίσει ένα σκασμό λεφτά τα οποία θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε κάποιον άλλον τομέα είτε ακόμη για την άμεση εκκίνηση της ανακύκλωσης από τον Δήμο, δεν πρόκειται να αποφέρει και αποτελέσματα. Στην ουσία, ούτε “μεταβατική” είναι, ούτε λύση.
Πρώτον, σε τρία χρόνια είναι μάλλον απίθανο να έχει κατασκευαστεί ο ΧΥΤΥ οπότε “ουδέν μονιμότερο του προσωρινού”. Δεύτερον, η υποτιθέμενη λύση έρχεται σε αντίθεση με όσα επιβάλλονται και επιπλέον έχουν ήδη ψηφιστεί για ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή. Τρίτον, έρχεται σε αντίθεση ακόμη και με την κοινή λογική, είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατόν να ξεχωριστεί ένα ποσοστό 70% ανακυκλώσιμων από τα ήδη υπάρχοντα δέματα.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι Δήμος, Υπουργείο και Ε.Ε. προωθούν την λύση της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων και στην συγκεκριμένη περίπτωση μιας ιδιωτικοποίησης η οποία επιπλέον δεν θα έχει και αποτέλεσμα.
Για τους λόγους αυτούς, ψηφίσαμε αρνητικά στην εισήγηση του Προέδρου του Δ.Σ. και είμαστε οι μόνοι καθώς και η παράταξη του κ. Κροντηρά συναίνεσε σε αυτή την κοροϊδία.