Σχετικά

Εναλλακτική κίνηση για την Τήνο, εκτεθειμένη σε μέρος που το προσβάλλει ο άνεμος και ορατή από όλους

Πέμπτη, 3 Αυγούστου 2017

Γιατί η φωτιά στο Κοσσίνι πρέπει να καταγραφεί ως εμπρησμός

Στο περιθώριο του Καλοκαιρινού οργασμού στο νησί καίγεται το Κοσσίνι. Ή για να ακριβολογούμε, καίγονται τα σκουπίδια στον δεματοποιητή. Ενός εξοπλισμού που όλοι μπορούμε να απαντήσουμε στην ερώτηση «τι κάνει;» αλλά όχι και στην ερώτηση «γιατί το κάνει;». Το πρόβλημα πέρα από τις τεράστιες οικολογικές προεκτάσεις, που προς χάριν αυτών που αμολάμε κόκκινα φίδια με κέρατα και δυο ουρές στο νησί, θα μείνουν απλά θεωρητικές συζητήσεις χωρίς καμία μελέτη επιπτώσεων στην υγεία και την καθημερινότητα, είναι ΠΟΛΙΤΙΚΟ και αποτέλεσμα ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ επιλογών ή μη επιλογών... Αφορά σε όλους τους κατοίκους του νησιού. Τόσο αυτούς που μυρίζουν ή βλέπουν τον καπνό, όσο και αυτών που συνεχίζουν αμέριμνοι να πουλάνε κομποσκοίνια και δεν ξέρουν κατά που πέφτει το Κοσσίνι και είδαν τα σκουπίδια μόνο ως πρόβλημα για τον τουρισμό όταν απέργησαν οι εργαζόμενοι στην καθαριότητα…

 
Η υποβάθμιση μιας παρθένας περιοχής είναι πραγματικότητα, όχι με την φωτιά, πολύ νωρίτερα… Και πριν από αυτή μιας άλλης παρθένας περιοχής. Και σε όσους δεν έχουν καταλάβει ότι ξεμένουμε από χώρους ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων στο νησί, ενδείκνυται να κάνουν κανένα περίπατο να δουν ότι έχει γύρω-γύρω θάλασσα και να διαβάσουν στα μαθηματικά για το «πεπερασμένο» του χώρου…  

 
Σήμερα βιώνουμε ότι έπρεπε να έχουμε δει δεκαετίες πίσω: Κανένας ΧΑΔΑ δεν ήταν ποτέ λύση ακόμη και αν εμείς τους βαφτίσαμε στα προηγούμενα χρόνια ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ ή ότι άλλο με την βοήθεια μελετητών και της νομοθεσίας. Αν υπήρχε διάθεση για αυτοκριτική θα αποκαλούσα τους κρατούντες (χωρίς εξαιρέσεις και αστικές ευγένειες) «γαϊδούρια». Όμως εκείνο που φαίνεται ξεκάθαρα όλον αυτό τον καιρό, που το θέμα «(ΚΑΚΟ)διαχείρισης απορριμμάτων» επανέρχεται με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, είναι ότι με κάποιο ευφάνταστο -εξαιρετικού ενδιαφέροντος για την επιστήμη της ψυχολογίας- μηχανισμό έχει δημιουργηθεί ένα συλλογικό ασυνείδητο αποποίησης κάθε ευθύνης από μεριάς τόσο των αιρετών όσο και εμάς των ψηφοφόρων. Ειδικά οι πρώτοι, αρνούμενοι συστηματικά να πάρουν επίπονες αποφάσεις για ψηφοθηρικούς και μόνο λόγους όλα αυτά τα χρόνια και παραπέμποντας το πρόβλημα στο διηνεκές παρακολουθούν τις φλόγες και το «διηνεκές που στριμώχτηκε στο παρόν»  στα δεματοποιημένα –είπαμε άγνωστο γιατί- σκουπίδια ως άλλοι Νέρωνες από τις οθόνες των υπολογιστών ή και ζωντανά, σκοτιζόμενοι μόνο για το βοριά που παρέσυρε στο πέλαγος τα «ροζ φλαμίνγο» τους.

 
Είναι οι ίδιοι που δίνουν λύση στο πρόβλημα κάθε τέσσερα ή πέντε χρόνια (εξαρτάται από την κυβέρνηση που νομοθετεί και αυτό…). Άλλη όμως λύση όταν πηγαίνουν στο Αγάπι, άλλη όταν κατεβαίνουν στη Χώρα. Η πραγματικότητα είναι πάντα ωμή: Οι δύο δήμοι με τους δημάρχους τους (όποιοι και αν ήταν αυτοί…), μα και ο ενιαίος δήμος απέτυχαν να περιορίσουν έστω το πρόβλημα και έμειναν να το κοιτούν να γιγαντώνεται. Σε αυτή τη βάση και μόνο θα έπρεπε να τιμούν τη νοημοσύνη μας με έστω μια παραίτηση «συγγνώμη». Μια «συγγνώμη» που δεν εξαργυρώνεται αλλά θα δημιουργεί προϋποθέσεις ως πρότυπο για την έννοια της ευθύνης και της πολιτικής ευθύνης στο μέλλον. Γιατί αν δεν είναι η «(κακο)διαχείριση των απορριμμάτων» αιτία ουσιαστική παραίτησης τότε ας μας προτείνει κάποιος ποια λεπτή «κόκκινη γραμμή» είναι; Τι θα τους ανάγκαζε σε ένα τέτοιο βήμα και αν τέλος πάντων ιδρώνει κάπως το αυτί τους…

 
Επιστημονικά η αυτανάφλεξη είναι απίθανη. Το πόρισμα θα το βγάλει η Πυροσβεστική υπηρεσία, αλλά δεν χρειάζονται στοιχεία για να κατηγορήσουμε τους εαυτούς μας πρώτα και τους κρατούντες, όλα αυτά τα χρόνια, στην συνέχεια ως κατ’ εξακολούθηση εμπρηστές…




ΥΓ: Σταχυολογώντας ένα σύντομο ιστορικό...
1998 -- ΧΑΔΑ στον Τσικνιά έγινε για να εξυπηρέτηση την κοινότητα Στενής αρχικά, στην συνέχεια για ένα σύνδεσμο κοινοτήτων και τέλος σε όλο το νησί με ανταποδοτικό όφελος προς την κοινότητα Στενής
 
2003/27/2 προεδρικό διάταγμα (ΦΕΚ 160Δ) όπου καθορίζονται οι ΖΟΕ (χωροταξικό κ. Ροδ. Ζήση).
 
Ανάδειξη σε Natura και σταματάει η χρήση
 
Στο ενδιάμεσο διάφορες ενέργειες πυροσβεστικού χαρακτήρα
 
2013 Επιλέγεται το Κοσσίνι για βραχυχρόνια λύση- όχι πάνω από 18 μήνες- όσο προβλεπόταν από την μελέτη ο δεματοποιητής
 
Χρόνιες καθυστερήσεις στην ανακύκλωση¨Τα προγράμματα ανακύκλωσης δεν έχουν εφαρμοστεί στο βαθμό που θα έπρεπε όλα αυτά τα χρόνια.
 

Κυριακή, 23 Ιουλίου 2017

Κοινό Τηνίων: Μεταβατική διαχείριση σκουπιδιών.

 Ούτε μεταβατική είναι ούτε λύση

Την Παρασκευή 21 Ιούλη 2017, στο Δημοτικό Συμβούλιο συζητήθηκε επειγόντως το θέμα της “μεταβατικής” διαχείρισης των σύμμεικτων απορριμμάτων της Τήνου. Η πρόταση της πλειοψηφίας ήταν να χρηματοδοτηθούμε με σχεδόν 2.000.000€ από κρατικά χρήματα προκειμένου να πληρώσουμε έναν ιδιώτη εργολάβο να αναλάβει την διαχείριση των απορριμμάτων για τρία χρόνια. Μιλάμε για παραπάνω από 600.000€ το χρόνο δηλαδή περισσότερα από 50.000€ το μήνα ή 1700€ κάθε μέρα.
Αυτά τα χρήματα θα πληρώσουμε σε κάποιον εργολάβο για να αγοράσει τα μηχανήματα που θα χρειαστεί (τα οποία θα παραμείνουν στην ιδιοκτησία του), να πάρει τις κατάλληλες αδειοδοτήσεις, και να ξεκινήσει να χωρίζει τα ανακυκλώσιμα και τα οργανικά απορρίμματα από τα σύμμεικτα που θα του πηγαίνουμε στο Κοσίνι καθώς εκεί θα εγκατασταθεί κι εκείνος. Τα ανακυκλώσιμα και τα οργανικά αυτά θα τα εκμεταλλεύεται ο ίδιος αποκομίζοντας ακόμη περισσότερα κέρδη.
Αυτά βέβαια τα σύμμεικτα απορρίμματα, έχουμε ψηφίσει εδώ και καιρό ότι δεν θα είναι σύμμεικτα! Έχουμε ψηφίσει σχέδιο διαχείρισης απορριμμάτων που προβλέπει πράσινα σημεία, κάδους ανακύκλωσης, διαλογή στην πηγή και εκμετάλλευση των ανακυκλώσιμων με τα κέρδη να πηγαίνουν στον Δήμο. Για την υλοποίηση αυτών φυσικά ήδη υπάρχει το αυτοκίνητο, οι κάδοι κλπ. όμως απλά… δεν τα υλοποιούμε.
Προτιμούμε να συνεχίζουμε να πηγαίνουμε τα σκουπίδια μας σύμμεικτα στον δεματοποιητή με αποτέλεσμα να χουμε δημιουργήσει ένα “χωριό” από δέματα, να μην χωράνε πια στον χώρο, να μην προλαβαίνει το μηχάνημα να δέσει όλα τα σκουπίδια, να αδειάζουμε χύμα σκουπίδια χωρίς καθόλου δέσιμο, να τα παίρνει ο αέρας και να τα σκορπάει στα γύρω χωράφια, να καταλήγουν στο ρέμα και τελικά στην θάλασσα.
Και ξαφνικά βρίσκουμε λύση σε αγαστή συνεργασία με το υπουργείο περιβάλλοντος και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ούτε ανακύκλωση χρειαζόμαστε, ούτε πράσινα σημεία, ούτε κάδους ούτε τίποτα. Όλα τα αναλαμβάνει ο ιδιώτης και ως δια μαγείας θα μειώσει τον όγκο των δεμάτων στο 30%! Πως; Θα ανοίξει τα παλιά δέματα και θα βγάλει μέσα από τα σκουπίδια που εδώ και 4 χρόνια έχουν γίνει μια ενιαία μάζα καθώς είναι εκτεθειμένα στις καιρικές συνθήκες χειμώνα καλοκαίρι, όλα τα ανακυκλώσιμα ή μάλλον όχι όλα, όλα εκτός του χαρτιού. Τα ανακυκλώσιμα που όταν τα πηγαίνουμε στους κάδους ανακύκλωσης ή στην Κοιν.Σ.Επ. πρέπει να είναι πεντακάθαρα αλλιώς δημιουργούνται προβλήματα, τώρα θα τα βρουν και θα τα βγάλουν από ένα μείγμα σύμμεικτων που έχει μείνει έξω για χρόνια.
Η “μεταβατική” αυτή λύση εκτός ότι θα κοστίσει ένα σκασμό λεφτά τα οποία θα μπορούσαν να οδηγηθούν σε κάποιον άλλον τομέα είτε ακόμη για την άμεση εκκίνηση της ανακύκλωσης από τον Δήμο, δεν πρόκειται να αποφέρει και αποτελέσματα. Στην ουσία, ούτε “μεταβατική” είναι, ούτε λύση.
Πρώτον, σε τρία χρόνια είναι μάλλον απίθανο να έχει κατασκευαστεί ο ΧΥΤΥ οπότε “ουδέν μονιμότερο του προσωρινού”. Δεύτερον, η υποτιθέμενη λύση έρχεται σε αντίθεση με όσα επιβάλλονται και επιπλέον έχουν ήδη ψηφιστεί για ανακύκλωση με διαλογή στην πηγή. Τρίτον, έρχεται σε αντίθεση ακόμη και με την κοινή λογική, είναι προφανές ότι δεν είναι δυνατόν να ξεχωριστεί ένα ποσοστό 70% ανακυκλώσιμων από τα ήδη υπάρχοντα δέματα.
Καταλήγουμε λοιπόν στο συμπέρασμα ότι Δήμος, Υπουργείο και Ε.Ε. προωθούν την λύση της ιδιωτικοποίησης της διαχείρισης των απορριμμάτων και στην συγκεκριμένη περίπτωση μιας ιδιωτικοποίησης η οποία επιπλέον δεν θα έχει και αποτέλεσμα.
Για τους λόγους αυτούς, ψηφίσαμε αρνητικά στην εισήγηση του Προέδρου του Δ.Σ. και είμαστε οι μόνοι καθώς και η παράταξη του κ. Κροντηρά συναίνεσε σε αυτή την κοροϊδία.

Πέμπτη, 20 Ιουλίου 2017

Δείξε μου τον φίλο σου... να σου πω πόσα χρόνια θα φας...




Το 2011 η Ηριάννα Β. Λ. και ο Περικλής Μ. προσάγονται τυχαία κατά την διάρκεια εφόδου της ΕΚΑΜ σε σπίτι τρίτου προσώπου και αφήνονται ελεύθεροι. Το εν λόγω πρόσωπο (σύντροφος της Ηριάννας και συγκάτοικος του Περικλή) στοχοποιήθηκε από την (αντί)τρομοκρατική λόγω της φιλικής του σχέσης με δύο μέλη της Συνωμοσίας Πυρήνων της Φωτιάς, ωστόσο αθωώθηκε μετέπειτα από το πρωτόδικο δικαστήριο. Το 2013 η Ηριάννα και ο Περικλής συλλαμβάνονται με τις κατηγορίες της οπλοκατοχής και της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση, με μόνο στοιχείο δείγμα DNA που βρέθηκε σε γεμιστήρα όπλου. Η ποσότητα του δείγματος ήταν 12 φορές μικρότερη από αυτήν που οι επιστήμονες θεωρούν απαραίτητη για τη σύσταση αποδεικτικού στοιχείου.

Την 1η Ιούλη 2017 κατά τη διάρκεια δίκης-φιάσκο, η Ηριάννα Β. Λ., υποψήφια διδάκτωρ του Πανεπιστημίου Αθηνών και ο Περικλής Μ., απόφοιτος της Γεωπονικής σχολής, καταδικάζονται πρωτόδικα σε 13 χρόνια φυλάκισης με μόνο αποδεικτικό στοιχείο, ένα δείγμα DNA αμφιβόλου ποιότητας. Οι δικαστές, αγνοώντας επιδεικτικά τις καταθέσεις των ειδικών επιστημόνων που εξηγούν ότι η ποσότητα δείγματος δεν είναι επαρκής για την σύσταση επαρκούς κατηγορητηρίου, καταδικάζει τα παιδιά, στο βωμό μιας (αντί)τρομοκρατικής σταυροφορίας που όλο και πιο εξόφθαλμα δημιουργεί “κατηγορητήρια” για να αποκρύψει την ποινικοποίηση ιδεών και κοινωνικών σχέσεων.

Το θέατρο του παραλόγου συνεχίζεται, και στις 17 Ιουλίου 2017 απορρίπτεται η αίτηση για αποφυλάκιση των δύο παιδιών, μέχρι την εκδίκαση της έφεσής τους. Ο Εισαγγελέας Ιωάννης Προβατάρης που στέλνει τα δύο παιδιά στη φυλακή είναι ο ίδιος που κατά τη διάρκεια της δίκης της Χρύσης Αυγής είχε ζητήσει την αποφυλάκιση των χρυσαυγιτών Βουλευτών.

Μια δικαιοσύνη που φυλακίζει νέους επιστήμονες για τις κοινωνικές τους σχέσεις και τα ιδανικά τους και αφήνει ελεύθερους ναζί δολοφόνους είναι η δικαιοσύνη ενός φασιστικού κράτους, μα δεν είναι η δική μας δικαιοσύνη. Αυτή η δικαιοσύνη και όλοι οι προβατάρηδες είναι που θα πρέπει να λογοδοτήσουν στον λαό.

Δεν αναγνωρίζουμε καμμία απόφαση, θέλουμε την Ηριάννα και τον Περικλή πίσω τώρα.




Παρασκευή, 7 Ιουλίου 2017

Μουσείο Μαρμαροτεχνίας: «Χαράσσοντας την ΟΔΥΣΕΙΑ»

Στο πλαίσιο της ανακήρυξης του 2017 ως Έτους Νίκου Καζαντζάκη, το Πολιτιστικό Ίδρυμα Ομίλου Πειραιώς (ΠΙΟΠ), σε  συνεργασία με το Μουσείο Καζαντζάκη και τιςΕκδόσεις Καζαντζάκη, εγκαινιάζει την περιοδική έκθεση του Χρήστου Σανταμούρη«Χαράσσοντας την ΟΔΥΣΕΙΑ», την Κυριακή 9 Ιουλίου (ώρα 20:30), στο Μουσείο Μαρμαροτεχνίας, στον Πύργο της Τήνου.
Στο επίκεντρο της έκθεσης βρίσκονται τα χαρακτικά έργα του Χρήστου Σανταμούρη. Πηγή έμπνευσης του Τήνιου καλλιτέχνη με διεθνή πορεία αποτέλεσε η ΟΔΥΣΕΙΑ, σύγχρονο έπος, «συνέχεια» της Οδύσσειας του Ομήρου, από τα επιβλητικότερα έργα του Νίκου Καζαντζάκη.
«Άρχισε η φαντασία μου να φλογίζεται από τον ανανεωτή του λυρικού λόγου στον τόπο μας. Η ζωή του, μια αιματηρή περιπέτεια που κάνει τον κύκλο της μέσα στο τίποτα, μέσα στην άβυσσο», αναφέρει ο Χρήστος Σανταμούρης και συνεχίζει: «Νομίζω πως ο βασικός άξονας του έργου του Νίκου Καζαντζάκη είναι ο αγώνας της καρδιάς, του νου, των ενστίκτων του κάθε ανθρώπου που παλεύει να βγει έξω από τον χώρο και τον χρόνο».



Μέσα από τα 24 χαρακτικά -όσες και οι ραψωδίες- ο καλλιτέχνης προσεγγίζει εικαστικά το σύγχρονο έπος έχοντας ως «εργαλεία» τον χαλκό και το ατσάλι. Σύμφωνα με την ιστορικό τέχνης Βένια Παστάκα, τα έργα «μετουσιώνουν τον λόγο σε εικόνα και μετατρέπουν την ιδέα σε έμβλημα. Επιλέγοντας στίχους - κλειδιά από την κάθε ραψωδία, ο καλλιτέχνης άλλοτε μέσα από χρωματικές δίνες που παριστάνουν χαοτικά τοπία και άλλοτε μέσα από την ηρεμία ονειρικών πολιτειών κατορθώνει να κάνει τον θεατή ταξιδευτή και να τον ταυτίσει με τον πολυμήχανο Οδυσσέα. Η πορεία προς την αναζήτηση της αλήθειας είναι πορεία μοναχική. Γι’ αυτό και η ανθρώπινη παρουσία απουσιάζει αισθητά από τα έργα».
Στην έκθεση παρουσιάζονται επίσης αντικείμενα από τις συλλογές του Μουσείου Καζαντζάκη, σπάνια τεκμήρια που σχετίζονται με τη συγγραφή της ΟΔΥΣΕΙΑΣ. Μεταξύ αυτών, η συλλεκτική πρώτη έκδοση του έργου (1938), που αποτέλεσε γεγονός για τα νεοελληνικά γράμματα, επειδή ήταν το πρώτο ελληνικό βιβλίο που εκδόθηκε σε μονοτονικό σύστημα, καθώς και το προσωπικό σημειωματάριο του Καζαντζάκη με λέξεις και έννοιες που χρησίμευσαν στη δημιουργία του έπους. Όπως αναφέρει ο δρ Νίκος Μαθιουδάκης, επιστημονικός σύμβουλος των Εκδόσεων Καζαντζάκη, «Ο συγγραφέας αποκαλύπτεται ως μαέστρος των εσωτερικών ρυθμικών δομών των ποιητικών λέξεων, ως ζωγράφος […]. Και τέλος, ως δημιουργός-ποιητής που πάλευε ασταμάτητα να μαγέψει τη λέξη, να ανανεώσει τη σημασία της, να τη μεταμορφώσει, χαρίζοντάς της νέα δομή, νέα μορφή, νέα δύναμη».
Τα εκθέματα πλαισιώνονται από οπτικοακουστικό υλικό για τη ζωή και το έργο του Νίκου Καζαντζάκη (1888-1957).

 
Διάρκεια έκθεσης: 9 Ιουλίου-30 Σεπτεμβρίου 2017
Ώρες λειτουργίας: Καθημερινά, εκτός Τρίτης, 10:00-18:00
Η είσοδος είναι ελεύθερη.


Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Συμβασιούχοι Δήμου Τήνου - Ζητάμε κατανόηση κι αλληλεγγύη

Μετά από επικοινωνία μας με τους συμβασιούχους του Δήμου Τήνου που απεργούν και έχουν καταλάβει το αμαξοστάσιο της καθαριότητας του Δήμου, μας ζητήθηκε να δημοσιεύσουμε αυτούσια το κείμενο, τις φωτογραφίες και το video που μας παρέδωσαν.






Εμείς οι δέκα συμβασιούχοι του Δήμου Τήνου νιώθουμε την ανάγκη να δημοσιεύσουμε το παρακάτω κείμενο για την ενημέρωση των κατοίκων και των επισκεπτών της Τήνου που ταλαιπωρούνται λόγω της απεργίας μας.

Ο λόγος που αναγκαζόμαστε να απεργήσουμε είναι ότι δουλεύουμε στην καθαριότητα του Δήμου εδώ και έξι μήνες, απλήρωτοι και ανασφάλιστοι ενώ τώρα κινδυνεύουμε να χάσουμε και την δουλειά μας. Το μόνο που ζητάμε είναι να πληρωθούμε τα δεδουλευμένα μας.

Επειδή όμως κατανοούμε ότι ο αγώνας μας δημιουργεί προβλήματα σε όλους σας, από την δεύτερη κιόλας μέρα της απεργίας και μετά από συνεννόηση με την δημοτική αρχή μαζέψαμε τα σκουπίδια από τέσσερα καίρια σημεία, συγκεκριμένα

α. το Κέντρο Υγείας Τήνου
β. τον Παιδικό Σταθμό (ο οποίος λειτουργεί έως το τέλος Ιουλίου)
γ. το Γηροκομείο και
δ. την Οδό Μεγαλόχαρης

Όμως την επόμενη ημέρα, παρά την καλή θέληση που δείξαμε, ο αντιδήμαρχος καθαριότητας αφού μας απείλησε για εισαγγελική παρέμβαση, και αντί να βρει μια συναινετική λύση μαζί μας για να βγει ένα αυτοκίνητο ασφαλείας, ανέθεσε την συγκομιδή σε ιδιώτη. Κάτι τέτοιο φυσικά δεν έχει ξαναγίνει. Για παράδειγμα όταν υπήρχαν βλάβες στον δεματοποιητή και τα σκουπίδια είχαν μαζευτεί στους κάδους αρκούσε μόνο μια ανακοίνωση.

Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι στους Δήμους της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης όπου η απεργία έχει κρατήσει πολλές περισσότερες μέρες, με τα σκουπίδια να κάνουν βουνά, ακόμη ιδιώτης δεν έχει μαζέψει σκουπίδια. Ο Δήμος Τήνου πρωτοπόρος έκανε ανάθεση σε ιδιώτη, δεν γνωρίζουμε με ποιον τρόπο, από την τρίτη ημέρα απεργίας.

Αν αυτό λέγεται συμπαράσταση στους εργαζόμενους που εδώ και έξι μήνες μαζί με τους συναδέλφους τους, βγάζουν τον Δήμο ασπροπρόσωπο στην καθαριότητα χωρίς να πληρώνονται, τότε σε περίπτωση μη συμπαράστασης τι θα γινόταν;

Ζήσαμε την διπροσωπία σε όλο της το μεγαλείο. Την μια στιγμή να πίνουν καφέ μαζί μας και να μας τάζουν συμπαράσταση και την άλλη να μας παρακάμπτουν με τον χειρότερο τρόπο.

Αυτό που ζητάμε από εσάς είναι η κατανόησή σας και η αλληλεγγύη στον δίκαιο αγώνα μας.

Συμβασιούχοι Δήμου Τήνου